صدا و سیما در حد مکتب خانه های قدیمی هم نیست چه برسد به این که دانشگاه باشد

بسم‌الله الرحمن الرحیم

تحقق عملی هم بستگی ملی که بعد از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه قرار بود بیش از گذشته مورد توجه مسوولین نظام قرار گیرد، راهکارهایی دارد که یکی از آن ها ایجاد تحول محتوایی در رسانه ملی است.

رسانه ملی اگر واقعا مظهر اراده و خواست ملت باشد، می‌تواند بالاترین کارایی را در پیشبرد اهداف حاکمیتی بر مبنای مصالح عمومی و منافع ملی داشته باشد. این نقش را در سال‌ های اول بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تجربه کردیم و دیدیم که در بسیج عمومی برای رفتن مردم به جبهه و انجام اقدامات پشت جبهه برای پشتیبانی از رزمندگان در دفاع مقدس ۸ ساله، رسانه ملی چه نقش مهمی ایفا کرد.

در آن مقطع تاریخی، تمام رسانه های منطقه و جهان غرب علیه ایران فعال بودند و با توجه به کمبود رسانه های داخلی تنها رسانه‌ گفتاری و شنیداری که در اختیار دفاع مقدس بود و رسالت مقابله با خیل عظیم رسانه های بیگانه را بر عهده داشت، رسانه ملی آن هم با تعداد محدود شبکه ها بود. با این حال، رسانه ملی توانست در دفاع مقدس کارنامه موفقی ارایه دهد و به طور کامل مورد اعتماد مردم باشد به طوری که رسانه های بیگانه به هیچ وجه امکان مقابله با آن را نداشتند.

خوبست به همین مناسبت نگاهی داشته باشیم به دوران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و روزهای اوج تبلیغات و اظهارنظرها درباره این واقعه مهم که مردم ایران به شدت وابسته به انواع رسانه ها برای دریافت اخبار و گزارش های تحولات انقلاب و تحرکات امام خمینی در جایگاه رهبری بودند. در آن مقطع، علاوه بر اطلاعات و اخبار سینه به سینه و نوارهای کاست و تلفن که معدود رسانه های مردمی بودند، مردم به چند رادیوی بیگانه گوش می دادند و هیچ اعتنایی به رادیو و تلویزیون ایران نداشتند.

علت این بود که رادیو و تلویزیون رژیم پهلوی اخبار واقعی را پخش نمی کرد و علاوه بر سانسور، اقدام به تحریف نیز می‌کرد. بسیار طبیعی بود که مردم به آن دستگاه خبری اعتماد نکنند و برای به دست آوردن اخبار صحیح به رسانه های بیگانه روی‌آور شوند در حالی که می دانستند آن ها خیرخواه ایران نیستند و اهداف استعماری خود را در لابلای اخبار و گزارش هایشان به اذهان مخاطبان تزریق می‌کنند.

شرایط اطلاعات و اخبار در مقطع زمانی کنونی کاملا با دوران قبل از انقلاب اسلامی متفاوت است. امروز فضای مجازی در تمام زمینه ها حرف اول را می‌زند و از رسانه های بیگانه هم جلوتر حرکت می کند. خوشبختانه اهداف خائنانه رسانه های بیگانه برای مردم کاملا ناشناخته شده است و آن ها هر قدر هم برای جذب مخاطب تلاش کنند نمی‌توانند اعتماد مردم را جلب نمایند. رسانه ملی کشور ما هنوز فرصت دارد خود را بازسازی کند و با جلب اعتماد مردم به شرایط سال های اول بعد از پیروزی انقلاب اسلامی برگردد و مهم ترین مرجع رسانه ای برای ملت ایران باشد. برای دستیابی به این هدف، لازم است در انتصاب مدیران ارشد رسانه ملی نکاتی رعایت شوند که مستقیما در ایجاد تحول محتوایی این رسانه تاثیرگذارند.

اولین نکته این است که رییس رسانه ملی و مدیران ارشد آن باید افراد باسوادی باشند که بتوانند شرایط حساس معادلات جهانی را تشخیص بدهند. این سواد به معنای درک صحیح اقتضائات داخل کشور و فهم درست تحولات روز دنیاست. بدون برخورداری از چنین درک و فهمی نمی‌توان افکار عمومی یک ملت را در جهت منافع ملی شکل داد.

دوم، استقلال است. بسیاری از مشکلات امروز رسانه ملی ما ناشی از عدم استقلال فکری و سیاسی مدیران آن است به طوری که این رسانه اکنون در ارزیابی صاحب نظران یک رسانه ملی به معنای واقعی آن نیست. این، نقص بزرگی است که اگر بر طرف نشود نمی توان انتظار هیچ تحولی را در رسانه ملی داشت.

و سوم، تفکر عمیق فرهنگی است. امام خمینی معتقد بودند رسانه ملی باید دانشگاه باشد. متاسفانه رسانه ملی در سطح مکتب خانه‌های قدیم عمل می‌کند. کار باید در دست مدیرانی باشد که همچون نخبه‌ترین اساتید دانشگاه بتوانند رسانه ملی را به یک دستگاه فرهنگ‌ساز تبدیل نمایند. اگر این سه مقوم در سطح رییس و مدیران ارشد رسانه ملی تامین شوند، این رسانه می تواند جایگاه واقعی خود را بازیابد./ سومانیوز