به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا و به نقل از مشرق، رسیدگی به این پرونده از سال ۹۸ و با شکایت زن جوانی به پلیس آغاز شد. وی به ماموران گفت: برای رفتن به خانه ام در اتوبان نواب سوار خودروی پژو پارس مشکی رنگی شدم اما راننده بعد از دقایقی تغییر مسیر داد و مرا با تهدید به اطراف حسنآباد قم برد و مورد آزار و اذیت قرار داد.
در حالی که ماموران شناسایی راننده پژو پارس مشکی را در دستور کارشان قرار داده بودند، شکایات مشابه دیگری به پلیس اعلام شد و تعداد شاکی ها به ۴ نفر رسید. هر چهار شاکی مدعی بودند راننده که پسر جوانی بود آن ها را با تهدید به حسن آباد قم برده و مورد آزار و اذیت قرار داده است.
در ادامه ۴ شاکی به پزشکی قانونی معرفی شدند و کارشناسان این سازمان فقط تعرض به یکی از شاکی ها را تایید کردند. پس از آن ماموران با بازبینی دوربین های مداربسته موفق شدند راننده پژو پارس مشکی را شناسایی و دستگیر کنند. متهم در جریان بازجویی ها اتهامش را انکار کرد و مدعی شد در آن مسیر مسافرکشی می کرده و هیچ آزاری هم به کسی نرسانده است.
از آن جا که متهم منکر اتهام خود بود، کارآگاهان او را در میان ۲۹ نفر دیگر قرار دادند و از شاکی ها خواستند متهم پرونده خود را شناسایی کنند که هر چهار نفر با قطعیت او را به عنوان عامل آزار و اذیت معرفی کردند.
با تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۹ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
اما متهم پیش از برگزاری جلسه دادگاه توانست از تنها زنی که تعرض به او از سوی پزشکی قانونی تایید شده بود رضایت بگیرد، بنابراین فقط به اتهام آزار و اذیت و آدم ربایی پای میز محاکمه ایستاد و قضات بر اساس مدارک و مستندات موجود در پرونده وی را به ۱۶ سال حبس، یک سال تبعید و ۹۹ ضربه شلاق محکوم کردند.
با گذشت ۷ سال از این ماجرا، متهم با ارسال درخواستی به دادگاه خواستار تخفیف در مجازاتش شد و قضات نیز بعد از بررسی مجدد پرونده، درخواست متهم را بر اساس آنکه عملش موجب ناامنی روانی برای ۴ زن شده بود، رد کردند و مستحق تخفیف مجازات ندانستند./
