به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ حمله اسراییل به خاک قطر به عنوان یکی از مهم ترین بازیگران بحران فلسطین، خصوصا در ارتباط با حماس، بیانگر آن است که رژیم احساس می کند که دیپلماسی در راستای منافعش نیست بلکه استفاده از زور تامین کننده منافع ان است و به همین دلیل دیگر هیچ یک از هم پیمانان منطقه ای رژیم نمی توانند از دایره اهداف آتی رژیم مصوون بمانند.
لذا با توجه به تعریف جدید رژیم از تعامل منطقه ای اش، رژیم های عربی باید راهبردهای خود را تغییر دهند. این رژیم ها از ظرفیت هایی برخوردار هستند که از آن ها می توانند در جهت مقابله با تهدید رژیم بهره ببرند: منابع مالی هنگفت، نفوذ رسانه ای جهانی، عضویت موثر در نهادهای بین الملل مانند: اوپک پلاس، و عضویت در سازمان ملل متحد، همچنین دیگر سازمان های بین المللی و روابط قوی با غرب به دلیل سرمایه گذاری هنگفت در کشورهای غربی، از نقاط قوت این رژیم ها در مقابله با تهدیدات بالقوه و بالفعل رژیم صهیونیستی محسوب می شوند.
به نظر می رسد رژیم های عربی باید در راهبردهایشان با محور مقاومت نیز تجدید نظر کنند زیرا با توجه به طرح اسراییل بزرگ که اخیرا از سوی رهبران رژیم صهیونیستی مورد تاکید قرار گرفته است و این رژیم به نوعی جبران ناکامی در یک سره کردن جنگ در غزه و لبنان و دیگر جبهه ها را در گسترش دامنه جنگ می بیند، به نظر نمی رسد که حمله به دوحه تکرار نشود. لذا رژیم ها با ورود حمایت قوی و مستقیم از مقاومت فلسطین و در کل محور مقاومت می توانند و باید خود را در مقابل اسراییل بیمه کنند. زیرا مقاومت آخرین خاک ریز در مقابل طرح های توسعه ارضی اسراییل محسوب می شود.
همچنین با توجه به حمایت عمیق غرب از اسراییل، به نظر می رسد رژیم های منطقه ای باید شرکای استراتژیک خود را تنوع بخشند و لذا روابط خود با چین، روسیه، هند گسترش دهند. از دیگر سوی با توجه به ثروت هنگفتی که این رژیم ها خصوصا عربستان، امارات و قطر دارند، می توانند از طریق سرمایه گذاری در کشورهای منطقه ای مانند: مصر و اردن و تلاش برای ایجاد ثبات سیاسی و امنیتی در لبنان، به نوعی توان بازدارارندگی این کشورها در مقابل اسراییل را افزایش دهند./
