به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ جلسه محاکمه وکیل سابق دادگستری که همسر خبرنگارش را به قتل رسانده بود در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد.
این جنایت هولناک ۱۹ آبان امسال در خانه ای واقع در شمال تهران رخ داد و خانم خبرنگار ۵۲ ساله ای به دست همسرش که وکیل دادگستری بود با ضربات دمبل و چاقو به قتل رسید.
همسر مقتول قصد داشت پسر ۱۷ ساله شان را نیز به قتل برساند اما به گفته خودش پشیمان شده بود. صبح یکشنبه ۱۹ اسفندماه در حالی که چهار ماه از این جنایت هولناک گذشته بود، متهم از زندان به شعبه دهم دادگاه کیفری به ریاست قاضی شجاعی منتقل و محاکمه شد.
در ابتدای این جلسه، نماینده دادستان به جایگاه رفت و با قرائت کیفرخواست و آخرین اظهارات متهم در مراحل بازجویی گفت: «متهم عنوان کرده در ۳۸ سالگی، خواهر بزرگش با معرفی همسر مقتولش به وی و پس از انجام مراسم خواستگاری، ازدواج کرده است، اما در ۱۸ سالی که زندگی مشترک داشتند، ۱۵ سال با هم قهر بودند و او سال ها تنها بوده و حتی با همدیگر حرف هم نمی زدند، در ۵ سال آخر زندگی نیز بیش تر تنهایی را حس کرده به طوری که سراغ مصرف مواد مخدر رفته است.
متهم در بخش دیگری از اظهاراتش عنوان کرده تصمیم داشته بعد از قتل همسر و فرزندش، خودش را هم بکشد. او ادعا کرده بیش از یکماه و نیم از آغاز سال تحصیلی گذشته بوده اما به دروغ به همسرش گفته پسرشان را در مدرسه ثبت نام کرده در حالی که اصلاً پسرشان را ثبت نام نکرده بوده است. وی گفته قرار بوده مقتول به مدرسه پسرش برود اما متهم از ترس این که با رفتن او به مدرسه مشخص شود پسرش را ثبت نام نکرده و از طرفی هم به خاطر مشکلات مالی دیگر توان پرداخت اجاره خانه را نداشته، تصمیم گرفته غائله را با قتل همسرش خاتمه دهد.
او درباره جزئیات قتل هم گفته است که قبل از قتل ۴ قرص متادون خوردم چون با مصرف متادون عقل و دستم بیش تر تحت کنترلم بود. وقتی منصوره از جلوی اتاق پسرمان رد می شد، بدون هیچ بحث و مشاجره ای به یک باره با دمبل به سرش کوبیدم که روی زمین افتاد، بعد روی او نشستم و دوباره با همان دمبل ضربه ای به سرش زدم و دیدم سرش شکسته که بعد به آشپزخانه رفتم و کاردی را برداشتم و متوجه شدم همسرم روی تخت نشسته که در این هنگام با چاقو دو ضربه به گردنش زدم. او شوکه شده بود و فقط میپرسید چرا؟!
وی همچنین تأکید کرده در ماجرای قتل، نه هم دستی داشته و نه از سوی کسی ترغیب شده و با کسی هم رابطه پنهانی نداشته، بعد هم میخواسته پسرش را بکشد که قادر به این کار نشده است. متهم گفت که با نیت قبلی می خواستم همسرم را بکشم. حتی زمانی هم که خانواده او متوجه ماجرا شدند، مانع ورودشان به خانه شدم چون میخواستم اگر همسرم نمرده بود کارش را تمام کنم.»
بعد از خواندن بخش هایی از اظهارات متهم، نماینده دادستان برای متهم درخواست اشد مجازات صادر کرد، سپس مادر مقتول برای متهم درخواست قصاص و برای جراحات وارده به دخترش درخواست دیه کرد و گفت: «او دخترم را بی رحمانه به قتل رساند. من گذشت نمی کنم و حاضرم تفاضل دیه را هم پرداخت کنم تا داماد سابقم قصاص شود. در ادامه اظهار شد، فرزند مقتول که در دادگاه حاضر نبوده از قصاص پدرش گذشت کرده و رضایت داده است.
پس از آن مجید اسدی، وکیل اولیای دم به جایگاه رفت و گفت: «با توجه به این که متهم با برنامه ریزی قبلی و آگاهی از این موضوع که ضربه به سر نقطه کشنده و حساس است اقدام به جنایت کرده و در ادامه هم با چاقو سراغ قربانی رفته و گزارش پزشکی قانونی هم نشان می دهد متهم در زمان وقوع جنایت مسوول اعمال کیفری خود بوده، بزه ارتکابی او محرز و آشکار است. از آن جایی که متهم، وکیل پایه یک دادگستری بوده، با آگاهی کامل از مسائل حقوقی دست به جنایت زده و یک خبرنگار ارگان دولتی را به قتل رسانده است.»
سپس قاضی از متهم پرسید: آیا اتهام تان را قبول دارید؟
متهم جواب داد: قبول دارم و ۱۲ بار هم اعتراف کرده ام.
پس از آن وکیل متهم به جایگاه رفت و گفت: «با این که پزشکی قانونی سلامت عقلی موکلم را تأیید کرده، به آن اعتراض دارم چون معتقدم مشکلاتی در سلامت روانش دارد و پیشنهاد میکنم موکلم به کمیسیون پزشکی معرفی شود. موکلم شاید مجنون نباشد اما مشکلات روانی دارد و به تعبیری سفیه عرفی است.»
بعد از آن وکیل اولیای دم در واکنش به اظهارات وکیل متهم گفت: «اظهارات شما کلیشه ای و بیش تر برای تبرئه موکل تان است. متهم در همه مراحل بازجویی با اشراف کامل به مسائل حقوقی اظهاراتش را بیان کرده است.»
در ادامه متهم به جایگاه رفت و گفت: «مشکل من با همسرم بحث حقوقی و بند و ماده قانونی نبود. من زن و بچه داشتم اما در تنهایی مطلق بودم. خانواده اش میدانستند دخترشان چه اخلاقی دارد. من و همسرم بیش تر از این که زندگی کنیم، قهر بودیم. او ۷ صبح سر کار میرفت و ۷ شب میآمد و بعد هم با گوشی با خواهرش پیام ردو بدل میکرد. فکر می کردم یک روز بالاخره درست میشود و سال ها ساختم اما سوختم.»
متهم افزود: «ما با هیچ کس رفت و آمد نداشتیم حتی خانواده های خودمان. من حتی خانه پدرم نمیرفتم چون همسرم نمیآمد. وقتی مادرم فوت کرد، همسر و مادر زنم در مراسم نیامدند؛ من از همه آن ها متنفرم. اگر ۲۰۰ بار دیگر هم زنم را میکشتم، راضی بودم و از لحظه ای که مرتکب قتل شدم یک بار هم پشیمانی به سراغم نیامد چون ادامه زندگی برایم شرم بیش تری داشت. مقصر این حادثه خانواده همسرم بودند.»
متهم در ادامه دادگاه شروع به تهدید مادرزنش و توهین به خانواده آن ها کرد که با تذکر قضات رو به رو شد.
در پایان جلسه، قضات با اعلام ختم جلسه رسیدگی، برای صدور رأی وارد شور شدند./
