به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ دوشنبه ۶ اسفند فرصتی دست داد تا به بهانه تجلیل از دکتر زهرا مصطفوی، صبیه مکرم امام خمینی (ره) و دکتر مجتبی رحماندوست، نماینده جانباز مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در همایش علمی”عدالت برای فلسطین” در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران حضور یابم.
دکتر زهرا مصطفوی طی ۲۴ سال گذشته رئیس “جمعیت دفاع از ملت فلسطین” و همچنین دبیرکل “اتحادیه بینالمللی سازمانهای غیردولتی حامی حقوق ملت فلسطین” بوده است. لذا تجلیل از وی، آن هم توسط دانشگاه تهران که در آن با درجه استاد تمامی بازنشسته شده است، اقدامی نه تنها شایسته بلکه بایسته بود.
دکتر رحماندوست که مدال جانبازی وطن بر قامت وی استوار گشته است، اکنون نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی است. وی نیز مانند دکتر مصطفوی ۲۴ سال است عضو هیات امنای جمعیت است که بیش از ۱۱ سال دبیرکل آن بوده است. این جانباز سرافراز که اکنون در بستر بیماری است و نیازمند دعای مومنان، استاد دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران نیز است. لذا تجلیل از ایشان نیز جدای از شایستگی، امری بسیار بایسته محسوب می شود.
دکتر عاملی رئیس دانشکده مطالعات جهان، مسعود شجره رئیس کمیسیون حقوق بشر اسلامی لندن و دکتر خالد القدومی؛ نماینده جنبش حماس در تهران در آئین افتتاحیه این همایش و پیش از آئین تجلیل؛ سخنانی در ارتباط با حاکمیت بی عدالتی در نظام کنونی جهان و ظلم و جنایات نسل کشی آشکار صهیونیست ها علیه ملت فلسطین و خصوصا در یک سال و نیم جنگ در غزه و با تاکید بر اینکه طرح های غربی مانند “طرح دو دولتی” تنها یک فریب برای ملت فلسطین است، نسبت به این موضوع هشدار دادند.
تاکید بر بی عدالتی و یا به عبارتی “عدالت به یغما رفته” در ارتباط با فلسطین سخنی است که با واقعیت جاری در ارتباط با فلسطین مصداقیت دارد. اینکه نظام جهانی این عدالت را از فلسطین ربوده است نیز سخنی صواب است.
اما بزعم نگارنده؛ این مباحث علی رغم همه غنای تحقیقی و علمی که در بطن خود داشتند، یک کاستی مهم و مبنایی و به نوعی فلسفی نیز داشتند. آن نیز تعریفی است که از مفاهیمی چونان عدالت، انسان، ستم و غیره در دو حوزه فکری “غرب اومانیستی” و “شرق الهی” وجود دارد. در واقع پیش از طرح بحث، می بایست سوالات زیر در ذهن علمی سخنرانان بزرگوار شکل می گرفت:
- عدالت یعنی چه؟
- ستم یعنی چه؟
- انسان چه کسی است؟
- و …
می دانیم که در باور جریان صهیونیسم واژه “انسان” تنها شایسته “یهود” است و غیر یهود انسان دانسته نمی شود، بلکه حیوان انسان نما برای آرامش بصری یهود است! نیز این باور انحرافی تاکید دارد که همه اوامر و نواهی خدا خاص انسان در تعریف آنان یعنی یهود است و به همین دلیل خدایی جز “یهوه” وجود ندارد. لذا چون انسانی غیر یهود اساسا نیست، دست یهود این “فرزندان خدا” و ” قوم برگزیده خدا” در انجام هر عملی نسبت به غیر یهود کاملا باز است و این اعمال اساسا جرم و جنایت محسوب نمی شود و مورد بازخواست یهوه نیز قرار نخواهد گرفت.
به عبارت دیگر “تنها یهود و یهودی انسان است و مفهوم عدالت و نیز ستم تنها در ارتباط با یهود مصداقیت پیدا می کند.”
اگر سیر تاریخی شکل گیری نظام کنونی جهان و نقش جریان صهیونیسم را در آن مورد دقت قرار دهیم، طبیعتا از مفاهیمی چون، آزادی، عدالت، انسان، حقیقت، دموکراسی و غیره معنا و مصداقی متفاوت از آنچه غیر غرب، از این مفاهیم دارد، دریافت می شود.
تولد جریان های ضد بشری چون نژاد پرستی که تنها خود را شایسته بقا و حاکمیت بر منابع جهان می داند، منابعی که آن محدود تصور می کند، بر همین اساس قابل فهم است. لذا این جریان ها طراح جنگ های مستمر کوچک و بزرگ و فراگیر هستند، برای کاهش جمعیت جهان خصوصا در افریقا و آسیا آزمایشگاه های تولید بیماری های فراگیر راه انداخته اند. بنیاد خانواده را هدف گرفته اند. وبسیاری که مجالش اینجا نیست.
لذا در واقع افکار عمومی جهان باید این “زهر نفوذ کرده در کالبد جامعه بشری” را بشناسند تا موج های بیداری شان، مانند، جنبش وال استریت، یا جنبش جلیقه زردهای فرانسه یا جنبش عدالت خواهی پس از طوفان الاقصی در گذر زمان و در بحبوحه حوادث و رویدادهای ساختگی خاموش نشود.
سخنم آن است عدالت جهانی در زندانی بنام صهیونیسم که “هزار چهره” است، در بند است و عدالت به یغما رفته فلسطین تنها با رهایی اذهان از زندان صهیونیسم دست یافتنی است.
احمدرضا روح الله زاد
مدیر مرکز مطالعات راهبردی فلسطین جمعیت دفاع از ملت فلسطین
