به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ کاروان «زیر سایه خورشید» در میان شالیزارها، نه صرفاً حضور یک کاروان، بلکه پژواکی از باور است؛ اینکه خاک و ایمان، مبارزه و ارادت، در یک نقطه به هم میرسند.
زنانی که در گرمای گیلان خم میشوند تا دانه ای در زمین جا بگیرد، همان ها که در لحظه زیارت پرچم مقدس رضوی، تمام دردهایشان را در یک نگاه عرضه میکنند.
اینجا، زمین به آسمان وصل میشود، نه فقط در کلمات، بلکه در عرقی که بر جبین مینشیند و دعایی که در دل جاری است.
و تمام ماجرا حرفی بود که یکی از خادمین وقتی به سمت نشا کاران رفت و گفت«کی وسط شالی دلش شکسته بود و امام رضا رو صدا زد… برای امام رضا فرقی نمی کند وسط زمین شالی باشی یا پای دار قالی، هر کجا صداش بزنیم میاد»
چه محصول با برکتی بشود در این زمین که نظر کرده شاه خراسان شد. اینجا ایران امام رضاست./
